Przykłady portfolio projektów wnętrz

Większość roboczych portfolio zawiera cztery rodzaje materiałów: gotowe fotografie projektów budowlanych, rysunki w formie planów, elewacji lub renderów, plansze z materiałami i wykończeniem prezentujące paletę barw oraz krótki opis projektu, obejmujący założenia i efekt końcowy. Skład zmienia się w zależności od odbiorcy. Portfolia skierowane do klientów indywidualnych opierają się bardziej na fotografii. Portfolia skierowane do deweloperów, grup hotelarskich i klientów z branży biurowej zawierają więcej rysunków i informacji o procesie.

Portfolio architektoniczne jest zorganizowane wokół budynku: bryły, konstrukcji, strategii lokalizacji i zestawu rysunków, który je wspiera. Portfolio projektu wnętrz jest zorganizowane wokół pomieszczenia i tego, co dzieje się w nim: planowania przestrzennego, oświetlenia, materiałów, mebli i wykończenia. Te dwa elementy nakładają się na siebie pod względem konwencji rysunkowych i często dotyczą tych samych projektów, a wielu projektantów prowadzi jeden projekt, obejmujący oba. Praktyczną różnicą jest nacisk. Recenzent architektury chce koncepcji. Klient wnętrzarski chce powierzchni i dopasowania.

Sześć do dziesięciu w pełni udokumentowanych projektów to typowy zakres dla pracującego projektanta, a portfolio ukierunkowane na jeden sektor często jest krótsze. Głębia ma tu większe znaczenie niż w większości dyscyplin. Pojedynczy projekt przedstawiony prawidłowo, z planem, planszą materiałową i gotowym zdjęciem, pokazuje większe możliwości niż pięć projektów przedstawionych jako jeden główny obraz. Portfolia przygotowywane na potrzeby aplikacji o pracę są zazwyczaj dłuższe niż te prezentowane klientom płacącym.

W przypadku pracy dla klienta zazwyczaj nie. Strona internetowa jest łatwiejsza do wysłania, jest zawsze aktualna i można ją odczytać na telefonie podczas wizyty na miejscu. Plik PDF nadal obowiązuje w dwóch sytuacjach: w przypadku aplikacji o pracę, w których pracodawca prosi o dokument, oraz w przypadku formalnych zgłoszeń lub ofert, które określają format pliku. W przypadku, gdy oba są potrzebne, powszechnym rozwiązaniem jest zachowanie strony internetowej jako portfolio roboczego i wyeksportowanie skróconego pliku PDF na konkretne żądanie, zamiast równoległego przechowywania dwóch pełnych portfolio.